ადა­მი­ა­ნის სის­ხლის ჯგუ­ფი და სხვა გე­ნე­ტი­კუ­რი ფაქ­ტო­რე­ბი, შე­საძ­ლოა, გან­სა­ზღვრავ­დეს იმას, თუ რამ­დე­ნად მარ­ტი­ვად, ან რთუ­ლად გა­და­ი­ტანს COVID-19-ს. ამის შე­სა­ხებ სა­ა­გენ­ტო "რო­ი­ტერ­სი“, ევ­რო­პელ მკვლე­ვარ­თა კვლე­ვა­ზე დაყ­რდნო­ბით წერს.

სა­ა­გენ­ტოს ცნო­ბით, მკვლე­ვა­რებ­მა შე­ის­წავ­ლეს თუ რა­ტომ მიმ­დი­ნა­რე­ობს ზო­გი­ერთ პა­ცი­ენ­ტში COVID-19 უფრო რთუ­ლად, ხოლო ზო­გი­ერ­თში მსუ­ბუ­ქად.

კვლე­ვა The New England Journal of Medicine-ში გა­მოქ­ვეყ­ნდა. კვლე­ვის თა­ნახ­მად A ჯგუ­ფის (მე­ო­რე ჯგუ­ფი) სის­ხლის მქო­ნე ადა­მი­ა­ნე­ბი არი­ან ინ­ფი­ცი­რე­ბის უფრო მეტი რის­კის ქვეშ, მათ უვი­თარ­დე­ბათ უფრო მწვა­ვე სიმპტო­მე­ბი და და­ა­ვა­დე­ბა უფრო რთუ­ლად მიმ­დი­ნა­რე­ობს.

ევ­რო­პა­ში ეპი­დე­მი­ის პი­კის დროს მკვლე­ვა­რებ­მა გა­ა­ა­ნა­ლი­ზეს 4 000-ზე მეტი პა­ცი­ენ­ტის გე­ნე­ბი იმის­თვის, რომ ეპო­ვათ, რა იყო კო­რო­ნა­ვირუ­სით ინ­ფი­ცი­რე­ბუ­ლებს შო­რის სა­ერ­თო, გან­სა­კუთ­რე­ბით იმ პა­ცი­ენ­ტებ­ში, რომ­ლე­ბიც კრი­ტი­კუ­ლად მი­იჩ­ნე­ოდ­ნენ. განაგრძეთ კითხვა